Toch lukte het Jabi te ontkomen aan de zwarte schimmen bij het wrak. Geholpen door een beetje magie en de bewoners van het wrak stormde ze naar buiten.

Na een bizarre tocht over de zeebodem en een achtervolging door bloeddorstige haaien wist ze bij haar volgende bestemming te komen.

Aarzelend liep ze een grot in gevolgd door een onzichtbaar wezen, maar Jabi had dat niet in de gaten.

Eenmaal midden in de grot werd ze aangevallen door zeemeerminnen. Met kleefdraden, gezang, spijkers en vuur probeerden ze Jabi te vermoorden. Ze werd getroffen door het vuur en de spijkers en viel zwaargewond op de grond.
Door een wonder bleef ze leven. Toen ze haar ogen opende waren de zeemeerminnen verdwenen. Maar het gevaar was niet geweken.
Een verstikkende zwaveldamp vulde de ruimte. En de onzichtbare volger was er ook nog.

Zou Jabi levend uit de grot komen?

Wordt vervolgd…

De Ebbertjes

Mij en zijn mannen konden Niemandsland niet verlaten. Een grote kraai bracht ons terug naar het dorp.

Veel rust kregen we niet. De volgende opdracht verscheen al op de kaart. Een mega spinnenweb bleek het begin van onze reis te zijn. Eerst werd de slaapkamer van Abbi en Kiri met een web bedekt, daarna een graf op het kerkhof. Het web maakte ons duidelijk waarheen we moesten gaan. Zo begonnen we aan de volgende reis.

Een reis die heel anders zou verlopen als onze vorige reizen. Een reis die we alleen moesten maken en ik bedoel als individu.
We gingen alle vier onze eigen kant op. Iets wat Kiri liever niet had gedaan, maar ze had geen keus. In een mand zweefden we van elkaar vandaan.
De reis zou zwaar worden. Buiten de onbekende weg en de gevaren die we tegen zouden komen, was er ook de onrust over de anderen. Zouden we elkaar ooit weer zien?

Wordt vervolgd…

De Ebbertjes